Op zich prima dat ze hier wat aan proberen te doen. Hoewel ik me enigszins afvraag wat de effectiviteit is van dat soort maatregelen. Ik geloof best dat het het gevoel van veiligheid verbetert, maar ik vraag me af of het de veiligheid zelf ook daadwerkelijk verbetert.

Wat ik ook een beetje mis is een bredere discussie over seksueel geweld en femicide. Het zijn namelijk veel en veel vaker bekenden van het slachtoffer (partner, familieleden, etc) dan iemand die het slachtoffer voor het eerst ziet.

Ik denk dat dat idee ongemakkelijker is voor sommige mensen. Het is toch fijner als het “de ander” is die dit soort dingen doet en niet je kind, of vriend, of broer, etc. Misschien dat dat de rede is dat daar minder over gesproken wordt. Ik denk alleen dat dit wel belangrijk is als je seksueel geweld en femicide echt tegen wilt gaan en dat dit misschien prioriteit zou moeten krijgen boven bosjes weghalen. (Hoewel beide misschien nog beter is.)